Hallo Allemaal,

Daar was ik weer, zoals jullie allemaal weten waren we op zoek naar Wwoof adressen. Nou dat viel in eerste instantie best wel even tegen. Mega mega veel nummers gebelt en elke keer hoor je: Nee sorry we hebben al mensen, nee sorry we nemen even een korte break, nee, nee, nee,nee! Ja Australiers schijnen zo ontzettend wel willend te zijn nou ik denk dat ik nog nooit zo vaak nee op een dag heb gehoort. Uiteindelijk als je het al bijna niet meer gelooft gaan mensen ineens ja zeggen. Van 0 adressengingen we ineens naar 3 adressen en dat voor 2 weken. Uiteindlijk liep het dus super goed af. Het was wel even een drukke planning. Zondag 6 december gingen we naar familie van de buurman van Lieke in Toowoombah, 7 December moesten we in Byron Bay zijn om Ian uit de brand te helpen. 10 december gingen we weer een stukje richting Brisbane om in een retreat centrum te werken. En dan aankomende maandag 14 december gaan we voor een week naar Coffs Harbour om in een Nederlands gezin mee te draaien. Ja het zijn echt drie totaal verschillende dingen op totaal verschillende plaatsen, maar dat maakt het wel extra leuk. Oke stap voor stap dan maar.

Familie verlaat, dat was echt een super dag. We zijn daar 'sochtens vroeg aangekomen en het ontbijt stond al voor ons klaar. Heerlijk was echt 1 van de lekkerste ontbijtjes die ik in tijden gehad had. Pannekoeken, eitjes alles! Kennis gemaakt nog meer lekkers gehad. We zijn zo verwend. Vers fruit, chocolade ijs, bbq echt alles hadden ze voor ons in huis gehaalt, alleen maar omdat ze het zo leuk vonden dat we een dagje langskwamen. Echt super. Heerlijk relaxt dagje gehad en de volgende ochtend om 4 uur ging de wekker op richting........

Ian Ritchie, We wisten niet zoveel van deze man en wat we precies moesten doen, maar hier konden we met twee meiden heen die we in de tweede week hadden ontmoet. We kwamen hun weer tegen in Brisbane en hadden weer zo'n leuke tijd samen. Toen kwamen we er achter dat we bij de zelfde wwoof host zaten en maakte het helemaal niet meer uit wie het was. Daar aangekomen viel het wel een beetje tegen, waarschijnlijk hadden we dat wel kunnen verwachten een man alleen met een boerderij. Nou schoon was het dus ook totaal niet, maar we hebben even goed een super tijd gehad. Veel gekaart, gelachen en we zijn ook nog een dagje samen Byron bay in gegaan. Het werk dat we moesten doen was ook niet zo erg, we moesten elke dag twee uurtjes onkruid wieden nou dat was makkelijk! De man zelf was ook niets mis mee, ik ben gewoon een beetje een luxe kindje denk ik. Het was zo vies. Oh ik heb ook mijn eerste ontmoeting met een slang gehad. Ik riep de hele tijd dat ik er zo graag 1 in het wild wilde zien, nou ik ben klaar met wilde dieren. Ik ben aangevallen door een bruine slang, oftewel hij heeft me op een haar na niet gebeten, oftewel ik was op een haar na niet dood. Ik wilde ook nog heel graag een haai in het echt zien, maar daar ben ik van af gestapt. Als ik een haai tegen kom op de manier dat ik deze lieftallige slang tegenkwam, dan hoef ik niet eens meer te bedenken hoe ik daar zo snel mogelijk weg kom. Dan is het hap slik weg! Geen wilde dieren meer voor mij. Donderdag zijn we hier weer weg gegaan om naar het.......

Gunnabah Retreat centrum tegaan. Dit is weer totaal anders. We leven in een huis met verschillende families en eten 's avonds ook met zijn 10'en ofzo. Het is ook totaal ander werk. We moeten kamers schoonmaken, meer hospitallity. Ik moet zeggen dit ligt me meer. We hebben een mega mooie kamer, we hebben zo'n leuk dekbed ben er helemaal verliefd op. Beetje jammer dat het te warm is om er onder te liggen, maarja dat is nu eenmaal niet anders. Ik vind het eten ook zo leuk. Deze mensen hebben een totaal andere levenstijl dan dat wij gewend zijn en dat merk je ook aan het eten. Ik heb super veel dingen geprobeert, weet lang van alles niet wat het is, maar er zaten hele lekkere dingen bij. Je krijgt zoveel nieuwe ervaringen door het wwooffen, best speciaal. Ik had nooit gedacht dat ik nog een op een boerderij zou wonen of in een retreat centrum. Ik realiseer me steeds meer hoe speciaal dat eigenlijk allemaal is. Aankomende maandag gaan we naar een Nederlands gezin in Coffs Harbour. Heb ik wel zin in, ik ben heel benieuwd hoe zij hier in Australie beland zijn. Even afwachten weer. Daarna is het eindelijk kerst ik heb daar zoveel zin in. Het harde werken is dan ook eigenlijk gedaan. We hoeven alleen nog maar te genieten.

Ik moet ook zeggen dat ik er naar uit kijk om papa en mama weer even te zien. Dat komt nu toch elke keer wel heel dichtbij.

Xx Romy